۲۲ مهر ۱۳۹۸
مهر ۲۲, ۱۳۹۸

تکان دادن نوزاد

مهر ۲۲, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

تکان دادن نوزاد

سندرم کودک تکان خورده را چقدر می شناسید؟ سندرمی که می تواند عوارض خطرناکی برای نوزاد به همراه داشته باشد. دکتر مسعود حسنوند عموزاده متخصص مغز و اعصاب کودکان درباره سندرم کودک تکان خورده گفت:«آسیب به سر ناشی از بدرفتاری که به آن سندرم کودک تکان خورده خوانده می شود ،نوعی آسیب ناشی از خشونت است که شیرخواران و کودکان کمتر از ۳ به آن مبتلا می شوند.

آسیب مغزی در نتیجه ضربه مستقیم به سر، پرتاب کردن کودک یا تکان دادن شدید نوزاد ایجاد می شود. عواملی مثل نسبت بزرگتر سر به بدن، ضعف عضلات گردن، انعطاف پذیری جمجمه و نارس بودن مغز کودک باعث آسیب پذیری بیشتر کودکان در مقابل ضربه می شوند. خانواده ها باید درباره خطرات تکان دادن شدید یا پرتاب کردن کودک آگاهی یابند، چرا که یک لحظه غفلت باعث عوارض جبران ناپذیر از قبیل صرع، اختلال عملکرد شناختی، اختلالات رفتاری، نابینایی و فلج دست و پا در نتیجه ضربه به سیستم عصبی آسیب‌پذیر کودکان می شود.»

سندرم کودک تکان خورده چه علائمی داره؟
این متخصص مغز و اعصاب درباره علائم سندروم کودک تکان خورده به باشگاه خبرنگاران گفت:« علائم بالینی این اختلال در فاز حاد به صورت بی قراری، شلی بدن، استفراغ، تشنج، ایست تنفسی و در موارد شدید کماست، کودک با خواب آلودگی، کاهش توانایی شیر خوردن، کاهش مهارت های حرکتی دست و پا و حتی ناتوانی در گریه کردن و حرف زدن رو به رو می شود. از آنجایی که والدین در وهله اول آسیب به کودک را کتمان می کنند، تشخیص می تواند در ابتدا مشکل باشد، ولی نشانه هایی مثل خونریزی های شبکیه چشم، شکستگی جمجمه، خونریزی زیر پرده سخت شامه مغزی ، شکستگی دنده ها و آثار کبودی در سر و گردن کلید تشخیصی این اختلال خواهند بود.»بیشتر بخوانید عوارض بالا انداختن نوزاد.
دکتر حسنوند در ادامه توضیح می دهد:« مواردی مثل کودکان نیازمند مراقبت های خاص، تعداد بالای فرزندان و وضعیت هایی مثل کولیک شیرخوارگی و رفلاکس معده به مری در کودکان که باعث بی قراری زیاد کودک می شود، سطح سواد و درآمد پایین و اعتیاد در خانواده باعث می شود والدین نتوانند خشم خود را نسبت به گریه شیرخوار کنترل کنند و با رفتارهای خشونت بار موجب آسیب به کودک شوند، قربانیان آسیب های شدید به سر نیازمند بستری در بخش مراقبت های ویژه کودکان هستند و اقدامات حمایتی، داروهای ضدتشنج و گاهی جراحی مغز برای درمان این اختلال لازم هستند.»